вторник, 21 ноября 2017 г.

Դրսում կրկին աշուն է

Ժամանակը այնքան դանդաղ է անցնում։ Նայում եմ պատուհանից և դեռ աշուն է։ Երգեր, որոնք կապ չունեն իմ կյանքի հետ, լսում եմ ամեն օր։ Դեռ ինչքա՞ն կա։ Հոգնել եմ, քունս տանում է։ Ցրտից չի ստացվում քնել, նայում եմ սառած ձերքերիս, որոնք ներկած են գրիչով։

суббота, 18 ноября 2017 г.

Սերը չեն կշռում, սերը վայելում են

Գավառ քաղաքի մշակույթի պալատում տեղի ունեցավ մենախոսություն՝ թատրոնի տեսքով։ Թատրոնի գլխավոր ղեկավարը Կարեն Ջանիբեկյանի կինն է՝ Լիանա Անթառանյանը, մենակատարը՝ Վահեն էր։ Մենախոսությունը դավաճան սիրո մասին էր։

Ժպտա՛

Ժպտա՛: Թաքցրու քո արցունքները այնպես, որ նույնիսկ դու ինքդ կասկածես դրանք քո արցունքներն էին, թե ուրիշինը: Թաքցրու այնպես, որ դու նույնիսկ սկսես կասկածել, թե այդ արցունքները իսկական էին, թե երազում հայտնված մի տխուր հեքիաթ:

среда, 15 ноября 2017 г.

Ազատություն, թե՞...

Աշոտ Բլեյանը կրթահամալիրը բացել է շատ կարևոր նպատակով, այն է՝

Վայր, որտեղ ես միշտ կարող եմ վերադառնալ

Դպրոցն ինձ տվեց անփոխարինելի փորձ, որը ես կարող էի միայն այստեղ ձեռք բերել։

Իմ կրթահամալիրը այդպիսին չէ...

Մի անգամ Ալբերտ Էյնշտեյնը ասել է. «Ցանկացածը հանճար է, բայց եթե դատենք ձկանը իր՝ ծառ մագլցելու կարողությամբ նա այդպես էլ կապրի ամբողջ կյանքը մտածելով, որ տխմար է»: 

вторник, 14 ноября 2017 г.

Թողեք ուրիշին հանգիստ, զբաղվեք ինքներդ ձեզանով

Եթե ձեզ թվում է, որ ունեք խնդիրներ ուրիշ մարդու հետ հարաբերություններում, որովհետև նա իրեն ճիշտ չի պահում, ճիշտ չի ՙՙկառուցում հարաբերությունները՚՚, ուրեմն դա ձեզ թվում է: 

Աշնան կաթիլները

Արդեն աշուն է, եկել է այն պահը երբ քնում են ծառերը, երկինքը ամպում է, իսկ անձրևները չեն դադարում։ Այս ամենը տխրեցնում է, բայց ես տխուր չեմ։

четверг, 9 ноября 2017 г.

Եթերում աշունն է


Աշունը միշտ գեղեցիկ է եղել գունավառությամբ, սառը անձրևներից հետո գոյացած տաք առվակներով, որոնք ավելի են ջերմանում, երբ վառվում են դեղին նավակներով, մռայլ եղանակով, որին հետևում է տաք թեյ խմելը, և իհարկե, ջրափոսերով, որոնք մագնիսի նման ձգում են անձրևաջրերին։

Գեղեցիկի իմ ընկալումը

Գեղեցկությունը նմանեցնում եմ մի թելի, որն ինչքան հաստ է, այնքան դժվար է լինում կտրելը: Մարդն էլ ինչքան գեղեցիկ է լինում, այնքան ավելի դժվար է լինում նրա մտածելակերպը և բարությունը փոխելը:

среда, 8 ноября 2017 г.

Բոլորը նույնն են

   
Գիշերը ամպերն իջել էին որբ տանիքներին։

Ոչինչ չի գալիս, որ ոչինչ չգնա

Ոչինչ չի գալիս, որ ոչինչ չգնա:

Գրասեղան

   Ամեն մարդ իր ծաղրանկարի հետևում ունի սարսափեցնող դիմակներ։

Մարդս՝ մարդ լինի

   
Մազերս եմ կտրել։

Այն, ինչ անգին է ՝ ներսում է

Նա տեղ է գտնում ամենքիս պայուսակում, գրպանում, ձեռքում, բայց ոչ սրտում։

понедельник, 6 ноября 2017 г.

Դեռ ամառ էր

Սա իմ աշունն է։ Սա միայն իմ պատմությունն է և այն բոլորովին էլ լավ ավարտ չունի։ Զրկված եմ նույնիսկ երազելուց։ Մոլորակը մասնատվում է և ցրվում տիեզերքով մեկ։

вторник, 31 октября 2017 г.

Մի մտահոգվիր, եթե ինչ-որ մեկը չի նկատում քո լույսը

Միշտ եղիր լավագույն անձը, ինչ դու կարող ես լինել: Հոգնած ժամանակ նույնիսկ եղիր ազնիվ:

Ապրել արևածագի և մայրամուտի համար



Ապրել առավոտվա ժամը 5-ի արևածագի և երեկոյան ժամը 5-ի մայրամուտի համար:

Դիպա ժամանակին

Դու լսե՞լ ես ժամասլաքի մասին, թե ինչպես ամեն վաթսունչորսերորդ րոպեին քիչ է մնում սրտապատառ լինի: Ի՞նչ է զգում ժամասլաքը վաթսունվեցերրորդ րոպեին: